To pytanie dostajemy częściej niż jakiekolwiek inne. Odpowiedź jest prostsza, niż się wydaje — i prawie zawsze brzmi „wcześniej, niż myślicie”. Ale nie z tego powodu, o którym zwykle myślą rodzice.
Krótka odpowiedź
Dziecko można zapisać na zajęcia ruchowe już około drugiego roku życia — pod warunkiem, że mówimy o zabawie w ruchu razem z rodzicem, a nie o treningu.
I to jest sedno. Im młodsze dziecko, tym mniej chodzi o sport, a tym bardziej o to, żeby ruch stał się dla niego czymś zwyczajnym. Czymś, co się po prostu robi — jak mycie zębów.
Poniżej opisujemy, co realnie dzieje się w każdym wieku i która grupa odpowiada któremu etapowi.
2–4 lata: ruch razem z rodzicem
Na tym etapie dziecko zwykle nie jest gotowe, żeby zostać samo na sali — i nie powinno być. Dlatego zajęcia dla najmłodszych, Ferajna Rodzina, są tak zbudowane, że rodzic ćwiczy razem z dzieckiem.
Co z tego wynosi dziecko: pokonywanie przeszkód, wspinanie się, turlanie, rzucanie, utrzymywanie równowagi. Czyli dokładnie to, czego w domu zwykle zabraniamy.
Co wynosi rodzic: godzinę ruchu ze swoim dzieckiem, bez telefonu w ręce. Na te zajęcia przychodzą u nas mamy, tatusiowie, a bywa, że i dziadkowie.
4–6 lat: pierwsze zajęcia bez rodzica
To wiek, w którym większość dzieci jest gotowa zostać na sali samodzielnie. Nie wszystkie i nie od pierwszego dnia — i to jest zupełnie normalne. Zdarza się, że dziecko przez trzy pierwsze treningi stoi z boku i patrzy. Czwartego wbiega na salę i już nie chce wychodzić.
Grupy na ten wiek: Smyki, Ninja Ludki, Rozrabiaki, Ninja Kids oraz Urwisy.
Na tym etapie nie uczymy jeszcze żadnej dyscypliny. Uczymy biegać, skakać, zatrzymywać się, zmieniać kierunek, czekać na swoją kolej i przegrywać bez płaczu. Brzmi banalnie, ale to jest fundament pod wszystko, co przyjdzie później.
6–8 lat: najlepszy moment, żeby zacząć
Gdybyśmy mieli wskazać jeden wiek, w którym warto zacząć — to jest ten. W tych latach dzieci uczą się nowych ruchów szybciej niż kiedykolwiek później. Koordynacja, równowaga, rytm, orientacja w przestrzeni — to wszystko wchodzi niemal samo.
To również moment, w którym pojawia się pierwsze prawdziwe zainteresowanie konkretną dyscypliną. U nas są to Piłkarskie Asy — jedyna grupa, która trenuje dwa razy w tygodniu.
8–10 lat: więcej wymagań, nadal dużo zabawy
Spryciarze to grupa, w której zadania robią się trudniejsze, a dzieci zaczynają rozumieć, że na niektóre rzeczy trzeba zapracować. Pojawia się rywalizacja — ale wciąż w bezpiecznej formie, gdzie przegrana nie kończy świata.
10–12 lat: Ferajna PRO
Najstarsza grupa. W dużej części są to dzieci, które są z nami od samego początku, czyli od sierpnia 2024 roku. Dla nas to najważniejszy wskaźnik tego, czy robimy dobrą robotę — bo w tym wieku nikt już nie przychodzi dlatego, że rodzic kazał.
„Czy dla mojego dziecka nie jest już za późno?”
Nie.
To pytanie słyszymy od rodziców ośmio-, dziewięcio- i dziesięciolatków i odpowiedź zawsze jest taka sama. Nie prowadzimy naboru do kadry i nie robimy selekcji, więc nikt nie musi nadrabiać zaległości. Dziecko, które przychodzi do nas w wieku dziesięciu lat, nie jest spóźnione — po prostu zaczyna.
Jedyne, co naprawdę bywa za późno, to moment, w którym dziecko zdąży już uznać, że „sport nie jest dla niego”. Zwykle dlatego, że ktoś mu to kiedyś powiedział.
Czego u nas nie ma
Nie ma selekcji, testów sprawnościowych ani dzielenia dzieci na lepsze i gorsze. Nie gonimy za wynikiem, bo wynik — poza medalem — nie daje dziecku nic.
Zależy nam na czymś innym: żeby ruch został z dzieckiem na całe życie i żeby po drodze nauczyło się radzić sobie z emocjami i z porażką. Sport jest jednym z niewielu miejsc, gdzie można tego doświadczyć bezpiecznie.
Jak sprawdzić, czy to dobry moment
Najprościej — przyjść i zobaczyć. Pierwsze 2 zajęcia są bezpłatne, bez zobowiązań i bez podpisywania czegokolwiek. Składkę naliczamy dopiero od miesiąca, w którym dziecko zaczyna trenować na stałe.
Trenujemy w czterech miejscowościach: Wolsztynie, Siedlcu, Wielichowie i Kębłowie. Wszystkie terminy znajdziecie w grafiku zajęć, a jeśli nie wiecie, która grupa będzie odpowiednia — proszę po prostu zadzwonić. Podpowiemy.